Dönerim İlahi Sana

Avut ya Rab, kimsenin görmediği karanlıkta

Görsem Muhammed nuru, içerken zemzem suyu…

Huzmesinde Cebel-i Nur, erer aydınlığa

Şahit ol Kâbe’m, budur imanın en durusu!

Tavafta samanyolu, dönsem Hakkın velisi

Dönsem zikir dilimde, kalbim tadar mahşeri…

Her adımımda, yedi kat arş olsa seferi

Dilimden-kalbime son bulsa dünya uykusu!

Dönmek boşuna değil, dönerken dünya ve ay

Safa-Merve arası koşmakta, yaparken say…

Unutmuşum geçmişi, baksam cennetten saray

Başımı döndürüyor Ya Rab, vuslat duygusu!

Kalbime kapı olur fena, uçsam bekaya

Dönerim hortum gibi yükselirim rızayla…

Tek bir acı yok Ya Rab, ezasından cefaya

Ölmeden ölürüm ben, ahirettir kurgusu!

Şeb-i aruzdur o gün, gördüğümdür peygamber

Yıkanırım zemzemle, melekler sürer amber!

Mutlu olmaya hazır, Allah’a sadık kamber

Unutmuşum dünyayı, sarar ilahi coşku… 

Saffet Kuramaz