Türküsüz Şehir

Kaç tohumun hıçkırığı  duyuluyor

Mantıksızlığın hortladığı saatlerde

Keder perde perde iniveriyor şehre

Kendinden uzak yankılar arasında

Ölümü unutmuş fikirlerin yargısında

Kaç yıldırım düşüyor manga manga

Frekansı bozulmuş hayatlara

Doruklar eriyor dostum

Lavlar yıldız gibi kayıveriyor

Raylar sökülüyor yerinden

Bakışlar savruk deli bir fişek

Aslında ne at kaldı yanımızda ne bir eşek

Bir cenin ayağa kalkamadan toprağa karışınca

Tüm tüyler utanıyor uçtukları için

Martılar kanatlarını kesip atıyor

Gözleri açık giden yavru âh çektiği  için

Türküleri şahlandırmak  gerek  usta

Kargaşalar bitmeyecek yoksa

Adını yazmak lâzım Sevgilinin

Tüm yalnızlaşan mahyalara

Dursun Tiftik