Bekleyiş

BEKLEYİŞ

Aşkın hücrelerinde kısılı kaldı gönlüm

Ayrılık stresinden kasılı kaldı gönlüm

Canana kavuşmanın hayalini kurarken

Kendi gökkuşağında asılı kaldı gönlüm

Yüreğim sessiz sakin yerinden alınıyor

Vuslat için beslenen umudum çalınıyor

Rüzgârını bekleyen durgun dalgalar gibi

Kalp kendi kayasına vurup parçalanıyor

Sabreden gönülleri hasret alevi sardı

Karadeniz misali kabardıkça kabardı

Kitap sayfalarında yazılı kaldı sevda

Duygu damlalarıyla ölümsüzlüğe vardı

Gerçeğe dönüşmeye imkânsız ki muradın

Beyhudedir isyanın, beyhudedir feryadın

Şair ne edersen et, giden geri dönmüyor

Belli ki kalpte değil şiirde kaldı adın

Ne gök kabul ediyor, ne yer bekliyor artık

Aşka âşık yüreği ne yar bekliyor artık

Karlı dağın karında ezili kaldı gönlüm

Yeniden doğmak için bahar bekliyor artık

İbrahim COŞAR