Işığına Varamam

Gizemli gözlerinde efsunludur bakışlar

Deryaları alt etmiş gül rengin kaybolmasın

Müjde düştü suyuna gözyaşında akışlar

Yedi düvel içinde yeşilin gam bulmasın

Pınarlardan süzülen ışığına varamam

Gizemli bakışları esir olup aramam

Bildiklerim yeterli yok terazinde denge

Âdemoğlu bir tuhaf bakarsan hamuruna

Eller doğru söylemiş çok kuvvetliymiş çenge

Fazla söz; olur ziyan! Kusuru görsen yine!

Dünyaları verseler bir daha adım atmam

Dev gördüğüm aynaya felek zehrini katmam

Sual etme külüme sen yürekteki mahşer

Aklı yitik yerlerde, şaştı; soluk geceler

Mayısı dert edinen yıldızda umut eşer

 Aşk dehlizinde ateş yaktı dili heceler

Kimsesizler koyuna ‘Leyla- mecnun’ yazarım

Nihayeti olmayan gönüllere kızarım

Tökezlerken ayağım bulutların içinde

Süslenmez hayallerle yaşanmıyor nafile

Aşk dikeni kanatır ‘Oyun oynar’ biçimde!

Aynı gönül yolcusu olamadık el ele

Hüznü saklı divane, dönüp durur avare

Üç günlüktür bu dünya aşk dediğin biçare!