Yetim Yüreğim

Bulandıkça kan, fıtrat inorganik

Aksa ırmakta ölüyor her balık…

Hakka kul olmak gelmiyor tanıdık

Tövbe etmekten kurudu dudağım!

Nasıl görmem ki zalim fetvasını

Herkes hoşlanır, çiğner hayasını

Düşünmez vatan, millet bekasını

Şerri biçmiyor paslandı orağım!

Var mı yaylalar askerin dilinde

Gezer mi davar, çoban kavalında

Çal çaput umut, ağacın dalında 

Nefes alacak kalmadı durağım!

Arşa yükselen nuru duman almış

Secdesinde kalp riyakarlık salmış

İflah olmuyor kim dünyaya dalmış

Ölmüş Miraçta bindiğim burağım!

Ya Rab dostun kim, erdir civarına

Seni bulayım, kanayım varına…

Tenden çıkıp da erdir diyarına

Aşkına doysun şu yetim yüreğim! 

Saffet Kuramaz