Düşe Kalka Çıktım Hayat Yokuşunu

DÜŞE KALKA ÇIKTIM HAYAT YOKUŞUNU

Genç yaşımda gurbet ele geldim sürgün       

Ondan bu yana görmedim mutlu bir gün

Aylar yıllar geçti hep çileli üzgün

Düşe kalka çıktım hayat yokuşunu

Şimdi yaşıyorum ömrümün kışını

Bir tek siyah tel saç kalmadı başımda

Dokuz sıfır yenildim hayat maçımda

Haramın zerresi yok ekmek aşımda

Düşe kalka çıktım hayat yokuşunu

Şimdi yaşıyorum ömrümün kışını

Yarım asır kaldı yedi yıl geride

Çilem çizgi oldu yüzdeki deride

Yolun sonu kabristan az ileride

Düşe kalka çıktım hayat yokuşunu

Şimdi yaşıyorum ömrümün kışını

İçim nasılsa öyledir benim dışım

Namert insanlarla asla olmadı işim

Mazluma garibe çatılmadı kaşım

Düşe kalka çıktım hayat yokuşunu

Şimdi yaşıyorum ömrümün kışını

Yaradan’dan bildim ne geldiyse başa

Hep şükür ettim isyan etmedim haşa

Hakk’ın yolunda yürüdüm koşa koşa

Düşe kalka çıktım hayat yokuşunu

Şimdi yaşıyorum ömrümün kışını

Burcu burcu tütüyor gözümde sılam

Doğruluktan asla şaşmadı pusulam

Hasreti’yim bir gün de okunur sela’m

Düşe kalka çıktım hayat yokuşunu

Şimdi yaşıyorum ömrümün kışını

      Garip Hasreti (Filat YAZICI)