Zor Aşk

Öylesine bir boşluğa bakıyorum
Yine aklımda sen
Yokluğun depremlere neden oluyor
Adını her adını andıkça
Seni görmediğim gün
Saatler geçmek bilmiyor

Sol yanım acıyor
Geceleri seni düşünürken
Şafak doğar doğmaz
Dikilir cama sokağa bakarım
Sensizliğe tahammülüm kalmadı
Sen beni aşkının eseri ettin

Şu an bile hayallin gözümün önünde
O büyüleci sesin yankılanıyor kulağımda
Siyah saçları kahve rengi gözlerin
Seni görünce çözülüyor
Bu dizlerimin bağları
Saatlerce öğle sana bakasım geliyor

Keşke beni duyup
Senin için his ettiklerimi
Sende benim gibi his edebilseydin
Belki bu aşk bu kadar zor olmazdı
Sen yön pusulamsın
Sensiz yönümü kaybediyorum