Şairler Ölmez

ŞAİRLER ÖLMEZ

Şair, bağrı yanık insan; acı çeker, yüzü gülmez!

Ağlayanla ağlar gönlü, mutlu olanla mutludur;

Yol tükense yollar arar, gelecekten umutludur;

Şiirleri yaşadıkça beden ölür, şair ölmez!

Aşka âşıktır ya şair, yürek söyler kalem yazar;

Her bir ateş yakar onu, her rüzgârda gönlü coşar;

Şiir okundukça yaşar, şair anıldıkça yaşar

Şiirleri yaşadıkça şaire dar gelir mezar

Coşari'yim, yaşıyorsam yanı başımda haplarım

Bir gün ben de öleceğim, her canlıya kader bu ya

Ne mezara, ne de tabut denen ağaçtan kutuya

Cansız bedenim sığsa da sığmayacak kitaplarım 

İbrahim  COŞAR