Adaletsiz Adalet

Dursun kef-i hükmünde terâzû-yı adâlet,
(Kararlarında adalet terazisi elinde olsun,)
Havfın var ise mahkeme-i rûz-ı cezâdan.
(Eğer mahşer gününde hesap vermekten korkuyorsan.)
(Terkib-i Bend IV) Ziya Paşa

Kapatmışlar en kalın perdeyle pencereyi,

Sızmışlar yarasalar devlet makamlarına…

Kendi ocaklarında kaynatır tencereyi,

Aldırmazlar halkının dert ile gamlarına…

Kimi el öper durur kimi eteği yalar,

Kimi yalanlarıyla umutsuzu oyalar,

İktidar muhalefet aynı perdeden çalar,

Göz yumarlar gençlerin haksız idamlarına.

Erkin haksızlığına karşı gelmekse suçun,

Soramazsın kimseye, niçin burdayım? Niçin!

Başın dik dursa bile ağlarsın için, için;

Yılları feda eder o ceza damlarına.

Aslanın midesine girmiş bir dilim ekmek,

Çocuk harçlığı kadar değersiz olmuş emek,

Asgari ücret demek, ölme de sürün demek;

Kimse güven duymuyor TÜİK rakamlarına.

Borçlu alacaklıyla oynuyorken saklambaç,

Baba ekmek almaya, üç beş kuruşa muhtaç;

Şükür et derler bana, çocuğumun karnı aç;

Kâr amacı koyarlar ekmek gramlarına.

Bu halk suç mu işledi, istemeden, bilmeden!

Zulmünün karşısında çürüyor birçok beden.

Coşari soruyor bak! Bu kadar inat neden?

Birazcık önem verin halkın dramlarına.

27.05.2026/Samsun

İbrahim COŞAR