Göçebe

Zaman yumağımın ucuna

Kırk düğüm attım  sımsıkıcasına.

Dursun saniyeler, dönmesin gün

Yelkovan akrebe küssün...

Yıllardır bıkmadan usanmadan ördüğüm  

Dokunulmazlık zırhımı ilmik ilmik söktüm…

Kuralsız, kaygısız , özgür bıraktım Ruhumu.

 Dost arkadaş ne varsa akıl defterimde

Azat ettim her birisini geçmişe.

Dünü anlarıma uğurladım ,

Bugünümü apar topar yaşadım…

Yarınımsa…

Gün ola harman ola derler ya.

Artık ruhum.

Adsız, mekânsız biçâre

Kuşlar kadar göçebe …

...........................ENA.