Yaşarım

Öldürmeyen Allah öldürmez işte;

Hala mezarsızım, o’na şaşarım…

Sen iste gönlümün kor yanardağı;

Ocakta, ateşte, külde yaşarım…

Yeter ki ömrümün baharı solsun;

Yeter ki yokluğun gözüme dolsun;

Mezarın üstünde şahidim olsun;

Menekşe, karanfil, gülde yaşarım…

Sabrımla oynaşır o gamlar bile;

İnkârda verilen selamlar bile;

Yalansa duyduğum kelamlar bile;

Cezvede, fincanda, falda yaşarım…

Yüzümü resmine döndüğüm vakit;

Temmuz sıcağında donduğum vakit;

Bastığın toprağa konduğum vakit;

Arıda, petekte, balda yaşarım…

Hayaller firarda düşlerim tutsak;

Ne olur dertleri bir bir unutsak;

Söylenen türkü’ye biraz biz katsak;

Sazımda, mızrapta, telde yaşarım…

Gönül parçalanmış derde ortağım;

Hayat takviminden düşer yaprağım;

Beni de koynuna alır toprağım;

Kazmada, kürekte, belde yaşarım…

Vuslat dağlarını deldim diyerek;

Sensizlik şehrinde öldüm diyerek;

Mezarım taşında “geldim” diyerek;

Kâğıtta, kalemde, elde yaşarım…

Kırk yerden kırıldı kollar sevdiğim;

Geçmiyor bir türlü yıllar sevdiğim;

Sana çıksın bütün yollar sevdiğim;

Kefende, tabutta, salda yaşarım…

Ali ALTINLI – 24.10.2018                     

Saat: 12:38