Yazmak Bir Tutkudur

Siz hiç kelimelerin istilasına uğradınız mı? Üstünüze üstünüze gelip zihninizdeki düşünceleri yağmaladı mı sözcükler? Tüm kalabalıklardan arınıp sözcüklerin anlamlarına tutunmayı arzuladınız mı? 

Sıkışır her bir duygu satır aralarına, kurtulmak ister. Tutar elinizden çeker sizi, dökülmek ister satırlara. Nefes almak ister, nefes aldırmaz yoksa. Sözcükler huzura kavuşmadıkça size rahat yüzü yoktur. 

Karanlığınıza yıldız, kuraklığınıza su, soluk olur odanıza yazmak. Vakitli vakitsiz kapınızı çalan dostunuz, sırdaşınız, gönüldaşınız olur. Olmazsa olmazınız olur. Kimi zaman baharınız kimi zaman kışınızdır. Yazmak, hüzündür gürül gürül akıp gelen gözlerden. Öfkenizdir kimi zaman kabına sığmayan. Suskunluğunuzdur içinizde birikip taşıramadığınız. Kimi zaman da fıkırdar, kabına sığmaz dans eder, kıkırdar sözcükler. 

Yazmak, hayatı anlamlandıran nadir eylemlerden biridir. Kelimelerle dostluğun vazgeçilmezliğini hangimiz inkar edebilir ki? Yazmak bir tutkudur.

Öyleyse...