Boşa Çürüyorum

Yaşamak için sebep soruyorum

Aşk mı, vatan mı, akıtılan kan mı?

Her an yarayı bezle sarıyorum

Şan mı, şöhret mi, makamında han mı?

Sorular ne çok, cevapsa asla yok

Açlık çekerim sanki, karnımsa tok!

Uykusuz gezer, depresyon yapar çok

Her yolda son var, nereye varıyorum?

Kimisi çare der içer içkiyi

Sigara cepte, der baldır etkisi

Kumar, piyango… Der, eder ne deli

Çekmiş filmine bakıp duruyorum!

Sahte gülüşler, çiçekçi de güller

Açılır sahne gerçek gibi roller…

Neye dokunur yaşlanır şu eller

Kendi kendime merhem karıyorum!

Çare sokak mı, insan arar öğüt

Kirden geçilmez her yerde boş kağıt

Dilenir durur yalandır her ağıt

Kandırmak için el kol yarıyorum!

Kalbini dinle en derinden yine

İlahi aşktır ruhuna hediye…

Dolaşıp durma avare ne diye

Masum kalbi de şerre sürüyorum!

Verilen ömre edip de ihanet

Kanar dururuz yaşarız acziyet!

Okuyup yaşa, Kur’andır saadet

Dünya deyip de boşa çürüyorum!

Saffet Kuramaz