Yediği Bir Olur Kuru Salata

Düşmesin insan zaafa

Kalır mı insanda kafa

Gönül bu söz dinlemez

Sevme desende anlamaz

Laf anlamaz yolu düşe de sarrafa

Kendini vurur bir o tarafa bir bu tarafa

Yemek yemez yediği bir olur kuru salata

Bilmez insan gönlün ne bulduğunu

Gece gündüz dinç iken kuruduğunu

Cevabını bulunur mu sorduğunun

Bilen anlayan var mı hayattan neden koptuğunu

Seven bilir bunları ancak neden solduğunu

Kendini vurur bir o tarafa bir bu tarafa

Yemek yemez yediği bir olur rafadan yumurta

Rengârenk rüyaları vardır kapkara olmuştur

Rüya görmek istemez uyku haram olmuştur

Sevdiği canan yüz vermez sanki yok olmuştur

Seviyorum diyemez çölde yanarken kaybolmuştur

Sevdiği canan sevmiyorum dese vurulmuştur

Kendini vurur bir o tarafa bir bu tarafa

Yemek yemez artık sıyrılmıştır kafada balata

Aşkın şımarık halleri olunca cananda

Gülveren’im nasıl anlatsın bir anda

Eller titrer gönülle bu şiiri yazdığında

Hayır diyeni anlamaz gönül hastalandığında

Hekim çare olmaz gönül yâr yanında olmadığında

Çareler arar gönül hasret içinde viranelerde yattığında

Kendini vurur bir o tarafa bir bu tarafa

Yemek yemez kuru dalda asılı kalmışsa muallâkta

Mehmet Aluç –Âşık Gülveren