Bir Vesselam

kaldırımlar üniformalı joplu

ama o'nun omuzları bana yuva oluyor

on iki tanrı da gelse yakın afrikadan

ki ben onun saçlarının başladığı yerden bittiği bele kadar kelimeler buluyorum onun sırtından

‘’aşağısı namussuza cehennem, yukarısı bakire cennet’’  diyor o yüce

ama ben şirk koşar

senin ayaklarının başladığı yerden

omuzlarının bittiği yere, cennet sayarım

o’nun sözleri belinden aşağıya, insanlığa tohumlar gibi saçılırken

ben seni görmek uğruna

her cumartesi devlet eliyle ağlayan ilaheler ile galatasaray’da nabzımı tutarım

bir gün o soluk nabzın da sonu gelir diye

her sokak başına elinde mendil olan bir çocuk koyarım

onlar senin çocukların yakın afrikadan ya da uzak mahpustan

    sarıl çocuklarına ilahem

    tanrılar

    ve devletler görmeden

vaatler ve dualar arasında

bir ves'selam