Kaçak Sevda

Bir büyük sevda

Bir avuç umut

Bir tutam candı orta yerde

Gönül  zengin olsada 

Cep delik

Yürek buruktu

Umut deva olmuyordu derde

Ölmek vardı dönmek yoktu serde

Söz sözü bağladı

Kaçmaktı çıkarı

Nazlıcan iki gözü iki çeşme ağladı

Çare yoktu

Bir yanda sevdası

Bir yanda sevdaya razı gelmeyen babası

Vakit tamam dedi Kerem

Gece ıssız

Gece kör ve hain

Göz gözü görmezken

El yordamı ile ilerledi

Fısıldadı inlercesine 

Seslerden sonra yürekler ve ellerde birleşti

Artık yol alma zamanı

Sabah oldu olacak

Ama sanki güneş doğmayacak

Yoğun bir pus

Hafif bir yağmur vardı

Ölüm sessizliğinde atılıyordu adımlar

Kerem bu sessizliği bozdu

“Kurt yavruluyor”dedi

Öyle ya;

Sis ve yağmur buna işaretti

Sabahın bereketi dedi Nazlıcan

Gülümsediler

Aras suyu izin vermişti adeta

O azgınlığı yoktu

Her adımda bir kez baktılar geriye

Ama asla dönmek yoktu geriye

Son kez sordu Kerem

“Hazır mısın”dedi 

Beline sarıldı Nazlıcan

Eğdi kafasını

Akıttı içine göz yaşını

Elleri ve yürekleri kenetlendi

Sazlıkları aştılar

Gözden kayboldular

Geç kalmıştı babası

Son sözünü söyleyemedi

Oysa kabulümdür diyecekti 

Gözleri boşlukta 

Sözleri yürekte kaldı. 

       16/11/2018. H. Işık