Saymadım

Saymadım!

Kaçıncı yıldönümü,habersiz gidişinin

Oturmuşum çam ağaçlarının altına

Altımda tahta iskemle

Önümde bir bacağı çapraz masa

Dirseklerimle sabitlemişim

Bir ormana bir de bana bakmışım

Önümde büyük harflerle kazıdığım ismin

Birde solgun bir resmin

Kan kızıl bir şişe mey

Gözlerimde hasretin

İçimde yalnızlığımın acısı

Anlamsız artık herşey

Bir kadehe bir de sana bakmışım

Resimde gülen yüzüne dalmışım

Aklıma gelir miydi gidişin

Hangi insafa sığar

Hangi izaha gelir

Hele o içten bakışın

Ben gönlümü

O gözlere yakmışım

Yakandan akar tel tel

Örgüsüz,özgür saçların

Ellerin alnında ve yanağında

Güven veriyor

Gamze takılan gülümseme

Ben gönlümü saçlarına takmışım

Beklemişim,

Yola doğru oturmuşum

Seslere uyanmışım sık sık

Gelmeyeceğin tuttu canım

Kırmışım şişeyi

Ellerim kan revan

Aklım firarında mantığın 

Şişenin arta kalanını

Resminin tam ortasına çakmışım

     14/11/2018.  H. Işık