Siyah Düşlerin Gölgesinde

Uyandım siyah düşlerin gölgesinde
Üşüyordum soğuk çiseleyen
O ince yağmurlarında
İliklerime işliyor buz gibi havası
Ayaklarım donuyor gezdiğim sokaklarda

Sözler kifayetsiz çareler çaresiz
Baktığım her yer çok sessiz
Gökte güneş yok
Bulutlar siyah neşesiz
Farkına varmadan geçtiğim
Duraklar sayısız

Griyle kirli beyaz arası
Her yana çökmüş kasvetli manzarası
Baktıkça karartıyor ruhumu
Uyandığım bugünün havası
Kanayı veriyor senin yokluğunun yarası
Anlıyorumki sensizliktir beni
Böyle üşüten

Birden canlanı veriyor
O sana duyduğum sevginin hisayati
Seni hatırladıkça teseli buluyorum
Bu hayatın bir köşesinde
Sen ocakta bana haziran gibisin