Hasret Bıraktın

Hasret Bıraktın!..

Yolundan yürü,  niye  çıkarsın yoluma,

Beni böyle sen, gezecek yolsuz bıraktın,

Tüm aşk yükünü yükledin omuzlarıma,

Her daim, her an, fersiz bıraktın...

Dudağa, dudak değdi,  yanağa, yanak,

Kucağa, kucak değdi,   nasıl  dayanak,

Geceye,  şafak  değdi, sensizmi uyanak,

Beni böyle nasıl, sensiz bıraktın...

Kıyında ruhum gezer, yandığımdan ötürü,

Hayatımda görmemiştim, ince eleyen türü,

Hep sonunda saklı dedim, yürü gönül yürü,

Umduğumu bulamam, özlemini bıraktın...

Ah şu aşkın gülü, nasıl, nasıl unuturum seni,

Şu alemde sen bulamam,  ömrümün gülşeni,

Gözlerin gerilmiş yay, okun attı vurdun beni,

Benden kaçmak yol mu, niye yarsız bıraktın...

Deniz, gök renginle mavi, bilmen aşk nasıl bizde,

Umutlarıma aynı sebep, hayallerimse aynı dizde,

Şimdi gül deyip geçme, açmışsın aşk bahçemizde,

Ekildiğin yerde yangın, bir de gülsüz bıraktın..

Ben aşkına dalarken, nasıl, içim titrer derinden,

Bin ömür beklemiştim, sen beyaz kelebeğimden,

Kalbim kımıldamıyor hiç, uçupta gittin elimden,

Bu aşkının ters vuruşu, beni, hasret bıraktın...

Veysel Kimene

 Sevda Şairi

(Kemal Yenice)