Şeb İ Aruz

Yanarsan değişirsin söyler ayna

Her çocuk ana dese bir anaya...

Yansıyan da değişir bak doğaya

Olsa bulut ağlar da siler mendil

Değişmez ezber kader, acı menzil

Limandan ayrılır ruh, gemi fora…

Kızgınsan dudak bük

Kimse olmasın yük

Sevdiysen el salla

Besle yağla balla

Tavsiyemdir sev dost

Yüreğinle  öv dost

Bakmışsın adi post

Olmuş üstünde kürk…

Yaylalar da çoban da kaval da sır

Çaldıkça muhabbetle koyun meler

Bu peygamber mesleği neymiş meğer

Taşı kayayı ezer demir eğer

Toprağa tohum eker sürer saban

Yenecek hale gelir neyse yaban!

Sabır tek anahtar

Kime verir zarar?

Mevsimler değişir

Âşıklar kavuşur

Bulursun hep yarar!

Yüze gülenden kork

Kalbe şer erişir

Tek riyakârdan ürk…

Rabbim yar, yetişir!

Dağları olsa zalim, lavı kükrer

Bağları olsa elem, şarap ürer

Sesi çıkmayan âlim, şerri sürer!

Savaşmak gerekir dost lakin zordur

Çinlinin Türk korkusu set yaptırır

Yine de çare olmaz yer kaptırır…

Demek ki iman lazım doğru liman

Dil ne derse duymasın kalbi yalan

İflah olmaz halklarda şer saptırır!

Samanyolu gibi

Kalmalısın diri

Savaşta Fatih’e

Olmalısın deli

Koskoca İstanbul

Tanısın pirini

Allah yoluna kul

İmrensin talihe!

Fethetmiş şanlı Türk

Sima değişse de

Değişmez şanlı çark…

Her düğün gecesine erer sorgu

Ortalığa dökülür neymiş kurgu

Artık fani bedenler bilmez uyku

Yeni yaşama düşer başka çocuk

Nelerle karşılaşsa olur doruk…

Ya durudur halleri ya bulanık

Havaya gerek duymaz artık soluk

Ya sevinçlidir kalpler ya da buruk

Düğün gecemiz kutlu olsun dostum…

Saffet Kuramaz