Ateşten Doğan Kadın

ATEŞTEN DOĞAN KADIN

Ateşten doğarken gördüm kadını

Gözünden bir alev taşar gibiydi

Yüreğim heyecan yaşar gibiydi

Ne zaman aşk ile ansam adını

Akan gözyaşları durudan duru

Sustukça şahlanır yıkar bendini

Önce seni yakar, sonra kendini

Hafife alırsan kalpteki koru

Cananın sanırken kalpteki canı

Hasretine sabır göstermek gerek

Küllenen kendiymiş ne bilsin yürek

Ruhunu sarınca aşk heyecanı

Coşari beklenen dönmüyor geri

Sorarım gidenler gerçek yar mıdır?

Külünden doğmaya umut var mıdır?

Uğruna kul köle etsem şiiri

İbrahim COŞAR