Kalpteki Köyüm

İçim içime sığmazdı azıcık uzak dursam

Beni dertlere saldı kor ateş yakan acım

Giden geri gelmezmiş zamanı tekrar kursam

Kötü gaflete daldı hayalde kardeş bacım.

Ağaçlarla birlikte yaz sezonu kurakta

Çocukluğu aradım oynadığım sokakta

Geçmişim şekillendi her bir siyahta akta

Gönlüme nişan aldı vuramadı nişancım.

Gelecekle ilgili hüzne sevinç kattığım

Sevmenin şıklarını ben doğarken tattığım

Hesap kitap yaparken iflas edip battığım

Umut ağızda baldı tükenmedi hiç sancım.

Beynimi süslüyorken cevapsız birçok neden

Beni nasıl anlasın hep dışardan seyreden

Azasın beğendiğim mübarekti bu beden

Biraz erken yaşlandı terk etti yamuk hancım.

Dört mevsim o suyuyla akarken kara çayı

Sebebini bilemem halk sevmez çalışmayı

Yarınından çok emin sarhoş gözetler ayı

Ne kalpte köyüm kaldı ne de köye inancım.

Dalmış yiğit dorusu karanlığın loşuna

Güzel müzik korosu gitmiyor hiç hoşuna

Herkesin var doğrusu konuş konuş boşuna

Görenler niza çaldı kendimeymiş tüm hıncım.

08.09.2018

Ahmet Çelik