Artık Düşler Durağı

Uykum can çekişirken

Kirpiklerimin ucunda

Yıldızsız göklerde

Geceyi uğurlayıp

Sabahı kucakladım yine.

Bilmem kaç sancılı gün doğumunu

İzleyen bu yorgun gözlerimle…

Kayan yıldızımın ardından

Düş yağmurları düşledim.

Yıldızsız geceye inat

Işıl ışıl çiseleyen düşlerimle

Ruhum titrerken bensizliğime

Islanmak istedim vakitsizce.

Uyku tutmayan yüreğimde

Baharı özleyen kış gözlerime

İnce bir sis çökmekte,

Yalnızlık rüzgârı ise

Umutlarımı hazan yaprağı gibi

Kurumaya yüz tutmuş hayat dallarımdan

Koparıp atmakta birer birer…

Düş yağmurları düşerken gözlerimden

Yalnızlığa kurulu saatler çalar kapımı

İçimdeki vuslat ateşi sönmeye yüz tutarken

Keder dolu sesiyle

Acılarımın ortağı olur bir ishak kuşu.

Ve yine başlar kalbimde

Tek kişilik bir körebe...

Gecesiz sabah ,

Sabahsız gece ,

Yaz ortasında kar ,

Kış ortasında bahar ;

Olmazmış derler ya…

Düş yağmuru bu

Mevsim dinlemez ki..!

Şimdi

Yine gece

Yine sabah…

Ve …yine

Yarınlar bensizliğe gebe.

Artık Düşler  durağı'ndayım,

Vakit çok geç…

El sallıyorum gözyaşlarıma

Zamanın alaca karanlığında.

Kırık dökük duygularımla

Yarım yamalak yaşadığım anılarımı

Yamaladığım gönül bohçam

Perperişan pişmanlıklarımla .

Dünü unuttum,

Bugünü ise boşa verdim.

Korkuyorum yaşamaktan yarını

Yırtıyorum Takvimlerin tüm yapraklarını

Her gece defalarca saydığım  yıldızları

Teker teker söndürüyorum…

sere serpe…

Kaygısız ,umarsız yaşamak için

Hiç uyanmadan.

Uyumak istiyorum biteviye .

Şimdi, artık Düşlerimin  durağındayım

………………………. Uyandırmayın.

………………………………….………………………..ENA.

 ( artık : geride kalan )