Mil Çektim Yüreğime...

Bu akşam

Bir kadın gördüm

Gözleri güneş karası.

Tanıyamadım.

“Kimsin “ dedim.

Dedi ki “Ben.. Senim.”

“Ben mi” diye haykırırken bana

İsyan ettim bir an zamana

Yorgun fersiz gözlerim

Düş kırıkları dolu ellerim

Belki bir gün avuntularımla

Anılarımın dar ağacında

Zamanın kör ilmiği boğazımda

Soluksuz seyrettim kendimi.

Haykırdım Zamana

Dur dedim ..! akma artık boşuna

Neler gördüm neler, geriye baktığımda

Terk edilmiş anasız babasız Çocuklar,

Çaresiz İhtiyarlar

                ağlayan kadınlar.

Cehalet batağında

                çırpınan gençler

İnandım , güvendim yarınlara.

Uzattım ellerimi tüm insanlara.

Çare oldum kanayan yaralarına

Eğriyi doğru ,Suçu hata

Saydım .yanlışı ise ezkaza .

Doğruyu , gerçeği, nefreti yenmeyi,

Adam olmayı, bilgiyi, iyiliği ve sevgiyi...

Öğretmek için

.................Unuttum ben Beni.

O zamanlar

Üç maymunu oynarken

Hiç düşünmemiştim

Yüreğimin bu kadar eskiyeceğini.

Şimdi ise.

Güneş karası gözlerimi

Kapadım düne bugüne.

Görmemek için Işıksız yarınları

………………………….Mil çektim yüreğime.

………………………………………..ENA.