Tanrının Bir Lütfu

Odamın camında süzülen ışıkla düşüyorsun gönlüme 

İçime çektiğim dumanla doluyorsun yüreğime

Sen yok olmuyor daha da yaratılıyorsun 

Hem gökyüzü hem yeryüzüsün 

Hem denizler hem karalarsın sen 

Azrail’im ve Tanrı’msın 

Ruhumu okşuyorsun ama pençelerin var 

Hem seviyor hem kanatıyorsun 

Hem siliyor hem yazıyorsun kaderimi 

Doğa yeşilliğini almış gözlerinden 

Kokun cennet bahçelerini kıskandırır

Tenin bir pamuk tarlası gibi 

Gülüşün uyandırır zümrüdü Anka’yı 

Varlığın kıskandırır Tanrı’yı