Mehtap

Mehtapta senin yüzün 

En güzel şarkılarda senin adın 

Boğaz’da meyhanede içtiğim rakıda kokun 

Eksilmiyor eskimiyorsun içimde 

Bir gün bile çıkmıyorsun şu aklımdan 

Dışarıda kimsesi kalmamış bir mahkum gibi benim parmaklıklarımın arkasında bekliyorsun 

Her nefesim sen 

Her dilimin döndüğü kelime sensin 

Bazen karşıma alıyorum seni 

Seni sana benim dilimle anlatıyorum 

İkimizde aşık oluyoruz sana 

Mehtabı izleyip derin hülyalara dalıyoruz 

Ama emin olamıyorum kafamdaki sen sen misin diye 

Bir beşer bu kadar güzel olabilir mi diye soruyorum Tanrı’ya 

Bir insan güzelliğini bütün dünyadan alabilir mi diyorum 

Senin güzelliğin Tanrı’nın varlığı kadar sorgulanamaz şüphesiz