Iç Güdünün Sarsıntıları

Gündüzün yerini akşam alırken
Demleni verir içim de
Hüzünün tatsız şekersiz çayı
Bir sesizliğin üstüme çöküşüyle
Öyle derin dalgın bakışlar arasın da
Bedenin olduğu yerde
Aklım ya firar da yada sürgün de

Binlerce ses tonu yükseliyor etrafım da
Ayırt etmekten zorlanıyor
Beynimin ağır çalışan frankasları
Yılgınlığım tepkisiz kaldı söylenen her
                        Şeye

 Arsız hüzün kapıyı kullanması gerekmez
Anahtar deliğin de sızar rüzgar misali
Üşürsün sıcak haziran ayın da
O anı yaşama adı zamansız mevsimi
Olup esir alır insanı bir süre
Soru işareti oluşturur insanın iç güdüsü
Gelecek yarın acabalar ile
Tartışmaya döner içten içe