Dumablıdır Ruh Halim

Dumanlıdır ruhu halyetim.
Güler yüzüm dıştan mecburen.
Vardır içten dinmeyen ıstırabım.
Kabus olur bana bilinç altı gerçekmiş gibi.
Sık sık geceleri bölünür uykularım.
Durulmam fırat olurum akarım.
Henüz şafağın yırtmadığı siyahın ardında.
Zor durur ayakta yarım uykulu bedenim.
Taşımaz beni sendeler ayaklarım.

Bir gölge süzülürken
Sokak duvarında aşağı
Ara geçitteki  yola
Andırırken siyah beyaz rengi
Sanki iki ayrı dünya
Sonbahar yaz gibi