Hüsran Oldu Hayallerim

Aslı harap
Yılgınlığım gördüğüm serap
Çoktan koptu
Yaşamayla aram da hat
Avutmuyor artık beni
Renkleri sahte seranat
Yüzüme iyi bak
Hep sonbahar
Sözlerim ise geleceğe
Dair etmiyor hiç
Bir beyanat

Hayallerim hüsran oldu
Yaşıyorum hayatın
Derme çetme çatısının altında
Islanmadığım  gün yok
Yağmur yüklü bulatların
Beni iliklerime kadar
O üşüten soğuk yağmarların da

Bilemesin içim de çektiğim
O derin ahın anlamını
Bir ben bir de yaradan
Benim için var
Bin bir manası
Tüm yarım kalmış hikayalerim
Bırakıyor beni nefesiz
Bu uçsuz bucaksız dünya sınırların da

Şiir yazmak gerilen ruh halimi
Gevşetmektir bir nebze
Bir psikoloğun terapisine gitmiş misali
Ama kimya katılmamış saf hali
Elim de geldiği kadar
Edebiyatın güzelliğini bozmadan