Hayat Beni Yordu Hancı

HAYAT BENİ YORDU HANCI

Erken yaprak döktü hayat ağacı

Hayat beni yordu yorgunum hancı

Memleket hasreti ölümden acı

Hayat beni yordu yorgunum hancı

Bak şu saçımdaki beyaz tellere

Genç yaşımda geldim gurbet ellere

Mecnun gibi düştüm ıssız çöllere

Hayat beni yordu yorgunum hancı

Felek bizi sürdü çetin yokuşa

Çelmesini taktı getirdi tuşa

Döndüm kafesteki yaralı kuşa

Hayat beni yordu yorgunum hancı

Neşe değil hancı çiledir yüküm

Kırılmış kalemim verilmiş hüküm

Yeşermez dallarım kurudu köküm

Hayat beni yordu yorgunum hancı

Bu dünyada gülmek haramdır bize

Ölürsem sen beni sar beyaz beze

İşte halim budur gerek yok söze

Hayat beni yordu yorgunum hancı

Garip Hasreti’yim çekerim çile

Taş olsa yerimde gelirdi dile

Feryad figan etsem artık nafile

Hayat beni yordu yorgunum hancı

    Garip Hasreti (Filat YAZICI)