Çöle Döndü Hayat Corafyam

Bir laf kalabalığı
Döner durur etrafım da
Çöktü aklın sistemi nerdeyse
Baş ağrısı gibi
Gidip geliyorum aklın
Karmaşık koridorun da
Ayırt etmekten zorlanıyorum
Artık anlamlı olanla anlamsızı

Ortada var bir mesele
Çözülmesi oldukça zor
Geciktikçe Çözülmesi
Artıyor artçı şokları
Desem de kendimce sus
Çatlıyor sızıntı yapıyor
İçimdeki o suskunkuğumun direnci

Hiç uykuya dalmazmı bilmem
Yirmi dört saat ayık kalan
Rüyalarıma kabus olan
Sık sık gece yarıları
Beni derin uykularım da
Uyandıran bu huzursuzluğun
Bitmeyen şok dalgası

Öğle yorgunumki kimsenin
O görmediği ruhumun derinliklerinde
Bazen sus pus olur kelimeler
Gelmek istemez dile
Saklasam da insanlar da
İçim de kopan kiyametleri
Yine yansır yüzümün gerilen
Ve çöleşen corafyasına
Zaman ufalanıyor kayıp gidiyor
Tutamıyorum avuclarımın arasında