Tut Elimden Allahım

Dünyadaki çevreme muhabbet ağları ör

Ayaklarım yürürken tut elimden Allah’ım

Gafletimden dolayı isyanımı sen hoş gör

Herkes beni yererken tut elimden Allah’ım.

Ebediyim zannıyla tembellikten boş durdum

Gereksiz çok şeylerle bedenimi coşturdum

Karnım şişsin istedim ekmek diye koşturdum

Geçim derdi gererken tut elimden Allah’ım.

Vuslata ermek için hayat büyük ganimet

Sınav sorusu çok zor ürkütüyor hezimet

Kaybedince anlıyor sağlık bulunmaz nimet

Hastalıktan erirken tut elimden Allah’ım.

Uzlaşmak umuduyla başıma kuşlar kona

Düğünde halay çekip gelmiş bulunduk sona

Dostlarımın gücüyle kapanıyor bak vana

Son nefesi verirken tut elimden Allah’ım.

Ummanına akarken dağıtmadan hizamı

Lehime oylattır hep büyüklerde izanı

Ağlatıp sızlatmasın şu mahşerin mizanı

Azrail’in gelirken tut elimden Allah’ım.

Bilmediğim yerlere can kafesten uçuyor

Emekle beslediğim sevdiklerim kaçıyor

Ruhumdaki med cezir bir yalnızlık saçıyor

Korkudan ürperirken tut elimden Allah’ım.

20.12.2018

Ahmet Çelik

İZAN: Anlayış, anlama yeteneği