Hiç Kimse...

Sen,

…..Ben ,

…….O…

Kısaca bizler…

Kimiz , neyiz , neciyiz.

Şu kapkaranlık evrende.

Bin bir duygu çemberi içinde

Dönen ipsiz Topaçlarız.

Hangimizin fırdöndüsü bitecek

Hangimiz önce düşecek bilemeden

Döner döner dururuz hepimiz.

Çemberin içinde tek beden olurken

Çember tamamladığında döngüsünü

En kesif Ten sarmalları çözülür.

Birer birer...

Tutku örgüleri sökülür.

Yavaş yavaş ...

Duygular Veda eder gözyaşları ile

Bütünleşen bedenlere…

Ve …

Topaç ...

Kaybolup gider dipsiz evrende

Tıpkı Ben , Sen , O gibi…

Geriye kalır kırık dökük duygular sadece.

……………… hatırlanmaz Hiç kimse.

………………………………..............ENA.