Şiir Bağlamış Bir Kez Başını

Bir isyanı bastıran o temennide saklı şiir

Aslında şiirde saklı ölüm

Ve ölümde dirliğin tema’sı;

Ay’ın yüzünde soluk bir kış gecesi

Islıklarken şehri

Laneti sonlandırıyor şiir.

Ceplerinde irili ufaklı imgeler

Sağaltıyor karanlığı

Yine aslına dönük yüzünde ölü düşlerin

Bir terane kundaklanıyor ansızın;

Şehit düşen gecede, o koyu gecede

Sakındığı gözünden

Diri bir gölge

Kayıpların ihanet ettiği

Onca kazanımın babında

İllet bir terennüm soluklanırken

Şairin mezar taşında

Görüntü ihlali

Laneti devingen;

Aşkı engin kılan…

Ah, aşkın dibine çöken onca çömez özlem

Şifreler biteviye ararken

İçinde saklı gizemi

Dilinde ömrün

Dillenen değil

Dertlenen her yürekte saklı

Sayısız suret

İçinde kıyama duran bir geceyi

Güne teslim ederken evren

Görünmezliğin de terhisin ilan eden

Bir beyanat

Aslında kuru sıkı her imge;

Devşiren lanetin devingen yüzünde.

Kıyıma uğramışçasına her cahil teşebbüs

Ne de olsa;

Aşkın şiar bildiği hece hece

Ulaşılmazlığın kapsama alanı

Buğulu gözlerin sönük ferinde

Bir lal hece daha;

Dokunaklı kıyılarında

Şehrin gökdelenlere düşkünlüğü

Şehir sakinlerinin

Kendinden bile şüpheye düştüğü…

Cenderesi ayyuka çıkmış

Cinnetlerin ladesini tetikleyen

Diri bir hüzün:

Katmerli üçgenlerin

İç acılarında şiirsel bir sızı

Konduramazken adını ölümün en

Sevdiğine

Bazense yüzükoyun yaşamaktansa

Sırt üstü ölümü dileyen, dillendiren

O fanus.

Kayyumların cirit attığı işlek caddelerinde

Mezarların bile işgal ettiği

Ve derinlerde o tefekkür

Ne zamanki acı çalsa kapını

Tokmağı elimde kalan

Şaibeli bir açılım

Aşka biat yüzünde şiirlerin

Derin çok derin o tevekkül

Şiir bağlamış bir kez başını…