Unutulduğunu Sandı Gidenler

Unutulduğunu sandı gidenler. Oysa tek yapılan yokluğa alışmaktı. Alışmak, alışmak acı ile baş etmenin en uzun soluklu yolculuğu idi. Giden bunu bilemezdi, kalan bundan vazgeçemezdi. Susmak, hiç konuşmamak, unutmak değildi. Her nefes alışında göğsünü yakacağını bildiğin korun içinde yeniden  ve yeniden hayatı içine zoraki çekmekti. Unutulduğunu sandı gidenler. Oysa bilmediler, bilmediler ki gittikleri yola sırtlar dönse de gözlerin hep o yollarda kaldığını. Unutulduğunu sandı gidenler, beş vakit semaya açılan avuçların arasındaki dua olduklarını bilmeden...