Firavun

Kimine hep ervahça yitik arar durursun

Kimine Âdem olur o cenneti bulursun

Kimine bir yasakça meyve yer kovulursun

Kimine Hava olur dünyada durulursun.

Kimine o Kabilce toprak mezar oyarsın

Kimine Habil olur ölür mevtan koyarsın

Kimine zor tufanca çalıştırıp yorarsın

Kimine bir Nuh olur halkla gemi boyarsın.

Kimine Süleyman’ca koca saray taşırsın

Kimine Belkıs olur sevinçten bel kaşırsın

Kimine İbrahim’ce büyük dağlar aşarsın

Kimine Hacer olur Kâbe görüp şaşarsın.

Kimine bir çocukça puta ipin takarsın

Kimine zalim olur lav misali akarsın

Kimine o Nemrutça ateşleri yakarsın

Kimine Halil olur güzelliğe bakarsın.

Kimine bir şeytanca tuzak oyun kurarsın

Kimine lokma olur sen karın doyurursun

Kimine Firavunca sallar tokat vurursun

Kimine Musa olur hep Hakkı duyurursun.

09.06.2018

Ahmet Çelik