Kış Uykusu

Yok yüce adalete sultan 

Yok yolunda kurban

Yok esaret 

Yok idam sehpasında urgan!

Asumandan dökülen kar taneleri 

Yaşlılık alameti…

Düşündükçe dehşet

Ayazıyla dondurur kan!

Etrafımda aklanmış yüce dağlar

Yetim, fakir fukara ağlar

Okunur uzaktan ezan

İman işlenmemiş kalpler kendi kendini dağlar!

Başını kaldırıp kuruduğuna aldırmıyor iman

Ekilmiş tohum toprağın altında

Beklemekte…

Ne hilal görünüyor

Ne kurtlar ürüyor

Ne de kızıl elma

Karanlığı saran sessizlik sürüyor!

Ya Rab Çanakkale’de

Toprağın üstünde

Ölüm emre amade…

Toprağın altında

Asr-ı saadet ruhu taze 

Doğumla lezzete bürünüyor!

Eriyecek karlar şüphesiz

Yine ırmaklar akacak gürül gürül, apak!..

Ulubatlı Hasan’ın elinde bayrak

Peygamberimindir bu sancak

Sallanacak yine lekesiz!

Tohum başını gösterecek, yemyeşil

Toprakta cennet kokusu

Sararken dokusu  

Büyüyecek yeni nesil

Ne kadar çetin olsa da kış uykusu!..

Saffet Kuramaz