Kardelen

KARDELEN

Bir bahar günüydü aşkın sırrını

Senin gözlerinde çözdüm kardelen

Gizliden gizliye aşka çağrını

Senin sözlerinde sezdim kardelen

İlkbahar sabahı bir meltem esti

Aklımı durdurdu, kalbimi kesti

Bu rüzgâr gönlüme dolan nefesti

Ardından dolaştım, gezdim kardelen

İçime bir hasret ekiliverdi

Yüreğim yerinden sökülüverdi

Kalemden cümleler dökülüverdi

İçimden geçeni yazdım kardelen

Sandım ki gecene ben afak oldum

Seni unutmaya muvaffak oldum

Sabrede sabrede un ufak oldum

Kendimi kendimde ezdim kardelen

Coşari sus artık, gönlünü yorma

Ayrılık aşkta var, üstünde durma

Öyle bir fırtına esti ki sorma

Dağıldım, dağıldım, tozdum kardelen

İbrahim COŞAR