Bir Babanın Çaresizliği

Yiğit muhtaç
Üç kuruşa
Namert ipi
Almış eline
Hakkını alamıyor
Soğumadan alın teri
Hayal kırıklığıyla
Üstüne düşen
Yorgunluğun da
Cabasıyla

Tutuyor evin yolunu
Varınca kapıya
Basınca zile
Kapı açılınca
Çocuk sorar
Getirdi mi çikolata
Baba
Ya susar
Yada yarın der
İnşallah

Diyemez
Param yok
Yada alamadım
Oda bilir
Yoktan anlamaz
Çocuk
Kendini düşünmekten
Çoktan vazgeçmiş
Kaygısı çocuğunun
Geleceği tahmini

Bir bak
Makinist treni
Götürüyor
Hangi yöne
Rayları çevrili
Hep kendine
Yada kendi
Benzeri düşünen
Olan yöne

Sözlerim bu kadar
Gerisi hür irade
Lakin gerçekte ortada
Ben binmedim
Binmemde
Yanlış yöne
Giden trene
Binende yandım demesin
Son pişmanlığın yok
Kendi düşen
Hakkı yok ağlamaya
Vesselam