Mahkûmum

Mahkûmum oksijene soluk alıp vermeye

Yoksa veda kapımda meyve gibi ermeye

Mahkûmum çalışmaya alın teri dökmeye

Yoksa muhtaç olurdum dilenip dil dökmeye

Mahkûmum paylaşmaya tavizle alışmaya

Yoksa yalnız kalırım başlarım dalaşmaya

Mahkûmum hastalığa düşerim hep yatağa

Yoksa kıymet bilmezdim düşerdim hep batağa

Mahkûmum sevilmeye aşk ile erimeye

Yoksa ailem olmaz dönerdim pir deliye

Mahkûmum zindanlarda adına derler dünya

Yoksa olmazdı ölüm yaşanılsaydı rüya

Mahkûm olmadığım tek şey vicdanın yoludur

Yoksa nasıl anlardım her yer Allah doludur

Saffet Kuramaz