Bu Ne Kibir

Sen de  ben de
Yaradanın kuluyuz
Bu ne kibir
Küçük dağları
Sen mi yaratın
Boş verdiğin
Farkına varmadan
Sen de boş verlilrsin

Kimse kimsenin
Nazını çekmez
Öğle bir devir de
Yaşıyoruz ki hint
Kumaş çağları
Artık kimse
Hatırlamıyor
Arkasına dönüp
Bakmadan gidiyor

Çünkü ömür
Kısa boşa harcanacak
Kadar değersiz değil
Kıymet verene kıymet ver
Bilmeyen güle güle de
Bir kıymetsiz gördüğün
Seni es geçip
Görmezden gelirse
Sakın şikayet etme
Vefasızlık deyip üzülme
Herkes ektiğini biçer
Ve aynısı yaşar