Yetim Geldi Bu Din

Bu dünya mahir bir kaç zalimin hevesine

Kalır gebe, hep engel, hep yaşanır arbede

Hep alacakmış gibi güvenir nefesine

Oyundur işte, hakmış, verilirmiş, nerede?

Zaman değişir insan değişir yer değişir

Ölen ölür ağlanır, başka mevsim erişir

Şikayet aynı, aynı huy, her yüzyılda eştir

Düzeltirim diyenler dolaşır durur beyhude!

Ümidini kaybetmiş gibisin diyen inan

Yetimden geldi bu din dilinden çıktı Kur’an

İnanan olamazdı İsmail gibi kurban

Allah yolunda yoktur can verecek şüheda…

Deprem  olsa, bombalar ölümüne patlasa

Açlık, susuzluk çekip dudakları çatlasa

Her şeye muhtaç olsa, acı kat kat katlasa

Tövbe edip günaha tövbeler etmez asla…

Saffet Kuramaz