Sustu

SUSTU

Sinemde yanan alev, yanardağına döndü

Patlamış dağ susar mı? Durgunluğundan sustu!

Bedeni saran sevda sanma bir anda söndü

Aşk peşinde koşan kalp yorgunluğundan sustu!

İnsan onca sevdayı kalbinde taşıdıkça

Buğulu bakışlara takılı yaşadıkça

Mehtabın gizemlisi ruhunu okşadıkça

Uzaktaki yıldıza vurgunluğundan suskun

Gurbet rüzgârlarıyla üstünü kaplamış kül

Hasretin yücesine edilmiyor tahammül

Yarınsız sevdalara umut bağlamış gönül

Kederli kaderine dargınlığından sustu

Yar hasreti çekene hayat zehir zemberek

Ayrılık acısına daha çok sabır gerek

Coşari bir zamanlar aşka âşık bir yürek

Aşkını terk edene kırgınlığından sustu

İbrahim COŞAR