Onlar Gitti Ben Kaldım

Komşuda lokma pişer azıcık bize düşer

Sanırım hayli gençtik güvendik el varına

Tavuk gibi yer eşer doyacak diye beşer

Buğday ektik ot biçtik bakmadık zararına.

Aşık’a her şey kolay dağlar düze dönerken

Kalacak dam arzusu tüm umudu sökerken

Elem kapın çalmadan diyesin ki çok erken

Yolun zorunu seçtik çarptık yad duvarına.

Kileri boşaltarak benim önüme sermiş

Çift yastıkla yatışım hane halkını germiş

Üç gün olmuş geleli süre hitama ermiş

Sevgiyle yedik içtik koştuk tren garına.

İlgiyle edep kültür herkes kendi arınca

Ekmek pişirmez ama yanar biraz fırınca

Karanlık bastırarak çaresizlik sarınca

Anladık ki bir hiçtik uyduk ten kararına

Ev sahibi dediğim eğlenerek keyfince

Benim yerime binip yaktı bay bay edince

Diz döverek ağladım onlar böyle gidince

Oh kendimizden geçtik yine kaldım yarına.

21.02.2019

Ahmet Çelik

NOT: Bu şiir; Eve gelen misafiri uğurlamak için tren garına getirip lafa dalan ve son treni heyecanla bekleyip, tren tam hareket ederken ayıkıp ev sahiplerinin trene bindiği, misafirin yerde kaldığında, dizlerini döverek ağlamaya başlar, GAR GÖREVLİSİ NE AĞLIYORSUN BEY EFENDİ İNŞALLAH YKINDA TEKRAR KAVUŞURSUNUZ DER, O DA CEVABEN BEN ONA AĞLAMIYORUM, ONLAR BENİ YOLCU ETMEYE GELMİŞLERDİ ONLAR GİTTİ BEN KALDIM ONA AĞLIYORUM.