Dizde Kalmadı Ferman

Bülbülüm düştü zara
Sustu bağladı kara
Sönük ateş dönüştü hara
Yağmur yağmıyor kurumuş bağa

Yorgunum içten hasretim bahara
Etrafım güneşten uzak manzara
Gözlerim bakıyor sisli dağa
Kanıyor çok derinde yara

Yol uzun sayısız durak
Adresim adsız bir uğrak
Çöl gibiyim olmuşum kurak
Yeşeremiyorum her yanım çorak

Ararım derde derman
Dizde kalmadı ferman
Hasatsız kaldı harman
Hüzün çalıyor keman

Hem yazar hem söylerim
Bitermi bilmem keder elem
Beklemekle geçti bunca senem
Yinede umut yok demem