Hasretin Yağmur Gibi

Yağmur olur yağarım
Sokağına yalnız geceler de
Dökülürüm yaprak yaprak dalımda
Savrulurum hasretin rüzgarından
Uyku firar eder gözlerimde
Adın geçer her şiirimde
Ruhen yakın bedenen uzak
Şu bendeki var olan belleğimde

Takvim yaprağın da eriyen yıllar
Gittikçe senle çoğalan anılar
Adı sessiz dilsiz sırlar
Yaz ayında üstüme yağar
Beyaz soğuk karlar
Çözülmesi kilitli paslı zincirler
Kilitlerinin anahtarları bilinmez yerde iken
Yinede sen de vazgeçmedim

Ömrün durmayan yel değirmeni
Kovamazken yakamı bırakmayan
Hüzün denen kemirgeni
Bir bulmaca misali
Çözemedim her yerde
Ardımda gelip duran üçgeni