Sen Varsın Anadolum

İçini çeke çeke anne deyip ağlayan

Çocuğun gözyaşında sen varsın Anadolu’m

Elleri kenetleyip gönüllere çağlayan

Al Bayrak yarışında sen varsın Anadolu’m.

Aşkını ilmekleyip halı dokuyuşunda

Elin kulağa verip türkü okuyuşunda

Yavrusuna hasretle garip öten kuşunda

Vatanın her taşında sen varsın Anadolu’m.

Merhamet doruğunda kangalıyla tekirle

Yüceltmek arzusuyla daim canlı fikirle

Hak çeşmesiyle kanan dervişteki zikirle

Beden ruh barışında sen varsın Anadolu’m.

İnsana hayat veren çok nehir senden doğar

İlmin güneşe benzer her karanlığı boğar

Cehalet hastalıktır evlerden hemen kovar

Akarsuyun başında sen varsın Anadolu’m.

Düğün bayram ölümde otururlar telise

Herkeste büyük saygı Cami Havra Kilise

Yürek semaya dönüp meydan okur iblise

Huzura varışında sen varsın Anadolu’m.

Memleket özlemini başta taşır her zaman

Kaybetme korkusuyla yalnız der ki el aman

İmar ve inşasında kimi teknik eleman

Bir geçim savaşında sen varsın Anadolu’m.

Bir araya gelince kucaklaşır hep küsler

Patlasa da aldırmaz tüfek toplar obüsler

Evin bahçesi gibi tüm mezarları süsler

Toprak can sarışında sen varsın Anadolu’m.

Muhtaç komşu komşunun iki avuç külüne

Dış vaatlerden kaçar güvenmez yad dölüne

Tek canı pahasına istemez ki bölüne

Sıcak bulgur aşında sen varsın Anadolu’m.

Her kalbin içinde Millet sevdası yaşar

Anne baba evlada der ki mutlaka başar

Elin gıranı işte anlamaz buna şaşar

Alabros tıraşında sen varsın Anadolu’m.

Çalışmaya gidenler düşte görür sılayı

Kadın erkek toplanır mertçe çeker halayı

Tam bir huşuyla dinler minareden salayı

Gencin hilâl kaşında sen varsın Anadolu’m.

Ankara’dan çıkınca damara benzer yollar

Her türlü vasıtalar korna çalarak sollar

Gayretinden yorulmaz çelik bilekli kollar

Yurdun her karışında sen varsın Anadolu’m.

15.03.2019

Ahmet Çelik