Soruyorum

Yılışıp konuşarak köşede duruyorum

Arsız gönlüme sızan dillere soruyorum

Başı sonu belirsiz bir hayal kuruyorum

Kalem kâğıtsız yazan ellere soruyorum.

Nedensiz olaylardan öfke kin doluyorum

Biraz ürkek adımla yavaşça yürüyorum

Elimde kuş lastiği dalda kuş vuruyorum

Eserek yuva bozan yellere soruyorum.

İçimdeki hortumla yanardağ suluyorum

Her şey ortada iken ben kimi koruyorum

Kazanan kaybeden yok saçımı yoluyorum

Rüzgâr önünde tozan küllere soruyorum.

Meyvenin hamı gibi ah erken çürüyorum

Haddimi bilmeyerek ben fazla oluyorum

Aradığım nedir ki seherde buluyorum?

Masum bülbüle kızan güllere soruyorum.

Yürekteki volkandan çok derin soluyorum

Bir örümcek misali zor ağlar örüyorum

Yaşlanınca anladım kendimi yoruyorum

Umman görmeden azan sellere soruyorum.

11.03.2019

Ahmet Çelik