Kırılgan Düşler

Bazen firar ederim
Gecenin sessizliğinde
Ya bir uçsuz bucaksız çölle
Yada terk edilmiş vadiye
Gölgeli gölgesiz kumdan tepelerim var
Arada ruhum da fırtınalar eser
Gölgesiz tepelerim bile görünmez
Sonbahar renklerine benzer
Esen fırtınanın rengi
Beyaz karın esaratinde farkı olmaz

Bir yorgunluk adı yok
Kendimce yaptığım sorgulamada
İlkbahar mevsimin de
Kışı yaşar gibiyim
İç dünyamın mevsiminde
Umutlar halen belkiler durağında
Ne yakınlığını biliyorum
Nede uzaklığını

Düşler oldukça kırılgan
Bu günlerde
Bir güneşli bir yağmurlu
Nisan ayına benzer gibi
Uyandığım her tan vaktinin
Gelişiyle ve son anı olan
Akşam ile gelen geceye dek
Buda geçer desem de
Şimdilik rol aynı sahne aynı
Yok pes etmeye niyetim
Son ana kadar