Kavanoz Dipli Dünya

Hepsi dağıldı gitti nerede oğlan uşak?

Çok aheste dönersin kavanoz dipli dünya

Ruh özgür olmak ister beden mi arza uşak?

Bir gün sen de sönersin kavanoz dipli dünya.

Bu güneş sisteminde doğuştan mı aymazsın?

Bağırırım durmadan hiç sesimi duymazsın

Tüm fakir fukarayı sen adamdan saymazsın

Güçlü beye sünersin kavanoz dipli dünya.

Buzul çağlar misali kendince büyük devler

Harabeye dönmüş bak yaşadığın tüm evler

Bir feryadın nişanı çakaldaki o pevler

Mazlum seni önersin kavanoz dipli dünya.

Bazen gerçeği saklar aldatıcı loşluklar

Niçin sarhoşça sızlar gönlümdeki hoşluklar?

Doldurdukça boşturlar uzaydaki boşluklar

Bir deliğe tünersin kavanoz dipli dünya.

Eksenle zor aşkına kaç milyon sene geçti?

O büyük yaratıcı seni bize yer seçti

Oysa doyumsuz hırsın ne hayatları biçti?

Yaşlanınca dinersin kavanoz dipli dünya.

Bir hikmeti Hüdadan sevdalandım o güle

Beni yakıp kavuran sana da uğrar çile

Aynı saftayız anla Âdem olmasan bile

Dört kolluya binersin kavanoz dipli dünya.

İyi çiftçi değilken beyne tohum ekerim

Tuza belenmiş tenim illa derim şekerim

Yürekteki arzuyla yar hasreti çekerim

Ayrılıkta hünersin kavanoz dipli dünya.

Bataklıkta mandalar kaya başında davar

Ebediyim zanneder canlılar sıra savar

Yüce Allah’ım hariç herkesin bir sonu var

Yörüngenden inersin kavanoz dipli dünya.

Boynu bükük çöplükte garip bulamaz aşı

Köşede akılsız it bekler sıcak lavaşı

Biraz kanlı biterken kedi köpek savaşı

Püsük gibi sinersin kavanoz dipli dünya.

14.03.2018

Ahmet Çelik